Where the Refashion begin

พูดถึงเรื่องการ Refashion นั้น จะว่าไปฉันก็ได้ทำมันก่อนที่จะรู้จักคำว่า Refashion จริงซะอีก มันเริ่มมากจากที่ตอนท้องลูกสาวคนแรกฉันเกิดฮึดอยากจะเย็บเสื้อให้ลูกสักตัวขึ้นมามองซ้ายมองขวาไม่รู้จะเอาผ้าที่ไหน เหลือบไปเห็นเสื้อยืดสีหวานของคุณสามีที่ไม่เห็นว่าจะใส่สักที (แน่สิก็สีมันหวานออกขนาดนี้) ก็เลยขออนุญาติเอามาทดลองเย็บเป็นเสื้อให้ลูกใส่ได้ไหม Pattern ก็เลียนแบบเสื้อที่ซื้อมาให้ลูกใส่นี่ล่ะ ทำๆมั่วๆไปเรื่อยๆ ตามสไตล์ ก็ได้ออกมาเป็นเสื้อที่น่ารักน่าใส่ตัวหนึ่ง ด้วยความขี้เกียจจะเย็บเชือกผูกใหม่ก็เลยคุ้ยๆ หาเอาจากที่มี ปรากฎว่าพอซักแล้วเชือกดันรุ่ยซะหมด เสร็จแล้วก็ขี้เกียจเลาะ ขี้เกียจเย็บใหม่อีก ก็เลยเป็นอันว่าลูกได้ใส่ไปแค่ครั้งสองครั้ง แล้วก็ต้องเก็บไป นี่ละน้าผลของความขี้เกียจ :P

 

เห็นชัดที่สุดก็รูปนี้ล่ะ

Proudly Presents

ฉันรู้สึกภูมิใจในผลงานชิ้นล่าสุดๆมาก เพราะรู้สึกว่าเป็นการดัดแปลงเสื้อผ้าที่คุ้มค่าไม่เหลือผ้ามากๆ แถมประโยชน์ก็สุดคุ้ม

เดรสชุดนี้ เป็นเดรสของลูกสาวคนโตเมื่อตอนอายุ 4 ขวบ ด้วยความที่ชอบลายก็เลยสั่งซื้อมาแบบไม่คิดอะไร แต่พอใส่จริงๆ แล้วลูกไม่ว่าอะไรแต่แม่ไม่ชอบเลย เพราะมันดูโป๊และสาวเกินวัยยังไม่รู้ ฉันก็เลยให้ลูกใส่ไปแค่ครั้งเดียว แล้วก็เก็บเข้ากรุตามระเบียบ จนวันหนึ่งไปค้นกองผ้าแล้วเจอกับเดรสชุดนี้เลยตั้งใจว่าจะเอามาดัดแปลงเป็นเดรสให้ลูกสาวคนเล็กวัยขวบกว่าๆ จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้ทำสักที

ล่าสุดเอามาหยิบดูอีกครั้ง เกิดปิ๊งไอเดียบางอย่างก็เลยลองทำดู

ได้ออกมาเป็นกระโปรงตัวนี้ (หาผ้ายืดสีดำมาทำเป็นขอบกระโปรงไม่อย่างนั้นจะสั้นเกินไป)

และเสื้อตัวนี้ (เปลี่ยนจากคอผูกมาเป็นสายเสื้อธรรมดา)

ไม่น่าเชื่อว่าแค่ตัดแบ่งครึ่งก็แปลงเป็นกระโปรงสำหรับเด็กห้าขวบครึ่ง และเสื้อให้เด็กขวบครึ่งได้ แถมเป็นการแต่งตัวเหมือนในลักษณะที่ไม่เหมือนกันเกินไปอีกด้วย ชอบจัง ^_^